Dmochowski Walenty (1817–1881), ksiądz. Ur. 31 X w wojew. płockim, wstąpił w r. 1837 do zgromadzenia ks. misjonarzy w Warszawie. Wyświęcony w r. 1841 na kapłana, był od r. 1850 dyrektorem seminarium diec. w Lublinie. Dn. 9 VII 1860 mianowany został wizytatorem, tj. przełożonym prowincjonalnym zgromadzeń ks. misjonarzy i ss. miłosierdzia w Królestwie Polskim. Urzędowanie D-go przy kościele św. Krzyża w Warszawie przypada na czas, gdy rząd rosyjski przygotowywał kasatę większości zakonów w Królestwie. Sposobności oczekiwanej dostarczył mu czynny ich udział w powstaniu styczniowym. Na tej podstawie nastąpiło też 27 XI 1864 zniesienie zgromadzenia ks. misjonarzy w Królestwie Polskim i konfiskata majątku. Przewieziony wtedy wraz z innymi do domu księży emerytów w Łowiczu, został D. stamtąd 14 II 1865 wezwany do Warszawy. Tu więziono go i trzymano przez pół roku od 1 III do 28 VIII w Cytadeli. Uwolniony po wydaniu rządowi majątku zgromadzenia, wyjechał na bezpowrotny paszport do Paryża, gdzie bawił w l. 1865–75 w domu centralnym Kongregacji Misji. Złamany przejściami w kraju, dostał D. pomieszania zmysłów, wskutek czego oddano go do szpitala obłąkanych w Lommelet (Lille), prowadzonego przez bonifratrów, gdzie zmarł 4 VII 1881.
Cathalogus personarum Congregationis Missionis, rkp. z w. XIX w Archiw. ks. misjonarzy w Kr.; Catalogus universi cleri dioec. Lublinensis 1842–60; Arch. szpitala bonifratrów w Lommelet; Annales de la Congrégation de la Mission, Paris 1866, 1937; Roczniki obydwóch zgromadzeń św. Wincentego à Paulo, Kr. 1895, 1900, 1937; »Wiadomości Archidiec. Warsz.« 1918, nry 5–6; Petrzyk L. ks., Kościół św. Krzyża w Warszawie, W. 1920; Księga pamiątkowa trzechsetlecia zgrom. ks. misjon., Kr. 1925; Kubicki P. ks., Bojownicy kapłani, Sandomierz 1933, III; Obertyński Z. ks., Świętokrzyscy misjonarze a powstanie styczniowe, »Kurier Warsz.« 1938, nr 78, odbitka.
Ks. Franciszek Śmidoda